„Ucz się” to zwrot, który słyszeliśmy od szóstego czy siódmego roku życia od swoich rodziców czy dziadków, a teraz sami powtarzamy go swoim dzieciom czy wnukom. Każdy musi to przeżyć i zrozumieć, że uczenie się nie jest karą, ale przyszłością.
„Chcesz być czymś w życiu, to się ucz,
Abyś nie zginął w tłumie;
Nauka to potęgi klucz,
W tym moc, co więcej umie”.
Źródło: Księga cytatów z polskiej literatury pięknej od XIV do XX wieku
Dzieci są często pod presją ocen i uzyskania czerwonego paska. To sprawia, że od najmłodszych lat uczymy się właśnie dla osiągnięcia celu, którym są noty wystawiane w szkole. A przecież naszym celem jest nauka dla samego siebie, dla nabywania wiedzy i stawanie się coraz to mądrzejszą osobą.
Czym jest uczenie się?
Uczenie się jest procesem poznawczym, który prowadzi do modyfikacji zachowań człowieka, pod wpływem różnych doświadczeń. Poprzez zdobywanie wiedzy, każdy z nas bardziej jest przystosowany do danego środowiska. Procesem uczenia zajmuje się psychologia.
Sposoby uczenia się.
Uczenie się to nie tylko klasyczne wkuwanie z książki, czy z notatek w zeszycie. Uczymy się przez całe życie, doświadczając coraz to nowych rzeczy, spotykając nowe osoby, stawiając sobie nowe wyzwania. Jest wiele sposobów uczenia się, które za chwilę opiszemy. Warto przede wszystkim wiedzieć, że nauka w relaksie przynosi niesamowite efekty. Osoba zrelaksowana uczy się kilkakrotnie szybciej, skuteczniej i nabyta wiedza jest trwalsza. Jest to reguła dobrze działająca w każdym wieku.
Każdy z nas uczy się na różne sposoby
Style uczenia się
Przez wiele lat dokonano różnych podziałów i klasyfikacji. Jedną z nich jest podział ludzi ze względu na styl uczenia się. Są tutaj na trzy grupy:
- Wzrokowcy – to osoby, które uczą się przez patrzenie i czytanie.
- Słuchowcy- to osoby, które lubią słuchać i mówić, wtedy zapamiętują i szybko się uczą.
- Kinestetycy – to osoby, które zapamiętują przez dotyk, czy też przez działanie.
Każda z tych grup to zupełnie odmienne osoby, można je odrębnie scharakteryzować. Najlepiej widoczne jest to w codziennym zachowaniu i tak:
- Wzrokowiec to osoba, która żeby zapamiętać musi zobaczyć. Najlepiej uczy się patrząc na tekst, mapę czy wykres. Wzrokowcy łatwo rozpraszają się w hałasie. Trudniej zapamiętują imiona niż twarze. Nie mają problemów z zapamiętaniem kolorów czy układów przestrzennych.
- Słuchowiec to osoba, która najszybciej zapamiętuje słuchając. Dlatego dla nich bardzo ważne jest, aby mieć dobrych nauczycieli czy wykładowców. Słuchowcy mają problemy z tabelami, mapami czy wykresami. Często dużym kłopotem jest również ortografia. Ta grupa ludzi ma natomiast dobrze rozwinięty słuch muzyczny.
Słuchowce mają bardzo dobrze rozwinięty zmysł słuchu.
Co do imion i twarzy, to zupełnie odwrotnie niż wzrokowiec. Łatwo zapamiętuje imiona, ale twarzy zupełnie nie. Ciekawostką jest, że słuchowiec zdecydowanie mniej dba o swój wygląd niż wzrokowiec.
- Kinestetyk nazywany często uczuciowcem to osoba, która musi czegoś doświadczyć, aby zapamiętać. Nie lubi czytać a nauka i zapamiętywanie łatwiej mu przychodzi jak jest w ruchu. Jest to grupa ludzi dość impulsywnych np. podskakują z radości. Dbają o swój wygląd, ale nie starcza to na zbyt długo, gdyż są w ciągłym ruchu.
Skąd wiemy do jakiej grupy należymy, my lub nasze dziecko?
W szkołach są specjalne testy – narzędzia do diagnozy preferowanego stylu uczenia się. W momencie, gdy dziecko zostaje „zaszufladkowane” do jednej z grup, rodzice dostają wskazówki, jak można pomóc dziecku w nauce. Jest to również cenna wiedza dla nauczyciela. Jeśli dobrze wykonana jest diagnoza terapeutyczna, dziecko dostaje narzędzia przydatne do nauki w danej grupie stylu uczenia się.
Warto o to zadbać, gdyż jak widzimy, każda z grup ma inne wymagania i inne możliwości. Nie warto zmuszać do wykonywania czynności, które nie pomogą w przyswajaniu wiedzy, a będą tylko stratą czasu.
Zdecydowanie największą grupę stanowią wzrokowcy.
Często pytamy: jak się uczyć, żeby się nauczyć?
Otóż uczenie się jest procesem, który rozpoczynamy w łonie matki. Tam słuchamy muzyki czy głosów taty lub rodzeństwa. Rodzimy się wyposażeni w pewne umiejętności, każdy człowiek w inne. Potem proces uczenia trwa już przez całe życie. Pytanie tylko, jak wykorzystamy potencjał, który posiadamy? Przez kolejne lata życia zgłębiamy wiedzę, przyswajamy coraz to więcej informacji. Rozwijają się coraz to nowe bodźce.
I tu już na początku edukacyjnej drogi styl uczenia jest bardzo ważny. Otóż, jeśli jesteśmy słuchowcami, a staramy się uczyć metodami przeznaczonymi dla wzrokowców, to jest to strata czasu i energii. Stosując odpowiednie metody i style uczenia się z wykorzystaniem przypisanych do tego narzędzi, nauka jest łatwiejsza i więcej jesteśmy w stanie zapamiętać. To daje dobre efekty.
Osoby, które ze względu na swój styl poznawczy radzą sobie nieco gorzej w jakiś sytuacjach, w innych z pewnością radzą sobie znacznie lepiej. Jeśli zaniedbamy klasyfikację swojego stylu uczenia się, efekty nauki będą bardzo słabe, a nawet mogą sprawić, że nie odkryjemy w sobie wielkich pasji i możliwości.
Style uczenia się są bardzo ważne zarówno dla naszego rozwoju jak i dla dalszego codziennego życia, gdyż właśnie każdego dnia uczymy się i zapamiętujemy: ilość branych leków, wiadomości z telewizji, przepis kulinarny itp. Te zwykłe codzienne czynności to uczenie się. Sprawmy więc, aby nauka była przyjemnością a nie męką. Tak stać się może tylko wtedy jeśli dobierzemy odpowiedni dla siebie styl uczenia się.
No Comments